Euskara eta biok

"Euskara eta biok" izan da ikasturteko lehen idazlana. Gaia nahiko erraza iruditu zait. Azken finean, aurkezpen bat izango balitz bezala idatzi behar duzu, besterik ez.

Hala ere, suposatzen dut akats asko idatzi nuela, eta irakaslearen zuzenketaren zain nago orain.

===========

Haurtzaroan, ez nuen euskararekin arremana izpirik ere izan. Den-dena frantsesez egiten genuen, etxea zein ikastolan. Gainera, nire amak euskara hizkuntza hilda zela esan ohi zidan. Baina ez dut epaitu nahi, azken finean bera frantziako iparraldetik dator, eta frantziako estatuak sinestarazten digo sineskeria hori, behin eta berriro.

Hala ere, hemen iristean, nire amak berehala konturatu zen bertako kulturaz eta trandizioaz, eta horri esker, noiz eta 6 urtekin apuntatu nau txistu klaseak ematera.

Baina noski, Hendaian txistu klaseak erderaz ematen zuten.

Urteak aurrera zihoazen ahala, txistu jotzearu utzi egin nion, eta ikasketetan jarri dut nire arreta osoa. Eta gero, gerokoak: unibertsitatea, lana, emaztea...

Eta nire emazteari eskertu behar diot euskara ezagutarazteagatik. Izan ere, hegoaldean jaoitzeak eman dio txikitatik euskara ikasteko aukera, eta berak bultzatu nau HEOn izena ematera.

Eta ikasketekin batera, txistua jotzeari ere berekin diot.

Irungo kontserbatorioan izan ematean konturatu naiz jende guztiak euskara erabiltzen zutela, eta zein garrantzitsua zela neuk euskara jakitea, haiek nirekin daudenean hizkintza alda ez dezatela.

Eta hori lortzeko, euskal munduan murgildu nintzen. Saiatu nintzen ahalik eta euskara gehien entzuten, bai telebistan, bai irratian.

Hasieran marrazki bizidunak ere ez nuen ulertzen, baina urteen poderioz, belarriek ohitura hartu zuten eta gozamen hutsa izan zen azpidatzitako gabeko telesail bat ahal nuen ikustea konturatzea.

Euskararik dagokionez, ikastaroz ikastaro ikasi nuen euskara gozatzen. Eta aurten espero dute nire ahulguneak (ortografia? gramatika? edo dena delako hori) lantzen, eta klasean euskara erabiltzeko aukera aurkitzen.